Friday, March 13, 2009

 ۱۶

بگذار که
باشد.
بگذار سکوت باشد.
بگذار که خشم،
انگشت‌های تو را جمع کند،
ناخن‌هات را روی کف دست‌ها و
لب‌‌ات را بین دندان‌هات خون کند،
اما
هنوز
سکوت باشد.

بگذار که بشکنی و این سکوت نشکند.