Monday, July 20, 2009

 ۱۲

تو
در فاصله‌ی هر دو خط
حرف می‌زنی.
هر چه سپید که هست،
تو هستی که
مثل هفت‌سالگی‌هایت
حاضرجوابی می‌کنی.

تعریف کن،
تعریف کن که
امروز چطور گذشت،
امشب می‌خواهم فقط بشنوم،
کاغذ را
بگذار سپید بماند
تا صبح.